bir bağımlılık olarak görülme

biraz sessizlik

aslında çok daha fazlası lazım

bir bağımlılık olarak sosyal medya

rutinime dönmek istiyorum

nasıldıki? var mıydı? mesaisi sabit bir  işim yokken rutinim yokmuş gibi

kaybolmuş gibiyim uzun zamandır 

sosyal medyadan kurtarsam kendimi fotoğraf çekesim geliyor, kendimizi bu kadar gösterme dürtümüz nerden geliyor,

herşey bağımlılık üstüne kurulmuş, sosyal dilemma

bu acelecilikle mideye vuran ağrı, illa bir etkileşim mi olmalı

yoksunluk çekiyorum bu korkunç birşey

hayatımı geri istiyorum ben

hydeımdan epey uzaklaşmışım, geçen gece 6 saat kontrolü ele geçirmiş. uzun zamandır ona izin vermiyordum, fazla baskılanmış 

uçtu uçtu

Substack açıp oraya mı yazsam, artık bu defterler çok oldu vs vs. derken yine buraya döndüm, en son Gökçeyi yaz-ama-mışım :( 

Ss ''what's on your mind'' dedi ben de zihin balonlarımı bıraktığımı yazayım derken uçtu uçtu'ya geçtim. dehbliymişim, neden olmasın dedim duyunca, herkese bi teşhiss haanım :) bi süredir otizmli olduğumu düşünüyordum oysaki, bunları sesli söylediğim 2 kişiden biri haayır olamaz demişti, diğeri ise sendeki dehb -bendeki gibi- dedi :) illa bişiy olacam yani  kim dehbli değilki bu sosyal medya çağında acaba!

sonra noldu o sıra tam da vaktinde #hiperaktifbirisi çıkardı algoritma karşıma, ona bakıyorum şimdi biz neymişiz be abi diye diye :)) #nöroçeşitlilik falan diye egomu okşayan şeyler diyo bak bak 

Benimki hep gürültülü bir zihindi oldum olası, bazen de bomboş sis arkasında gibi. Uzun zamandır huzurun ve dengenin peşindeyim, dene yanıl dene yanıl, değişken ama fena da olmadı sanki.